Mozaika Popkultury

Do Jasnej Anielki! Balkony i demony (Sylwia Dec) Nigdy nie sądziłam, że potrzebuje w moim życiu kota Grażyny, aż ten pojawił się na kartach debiutanckiej książki Sylwii Dec. Autorko, pisz błagam Cię kolejną część - wszak dzień bez Grażyny jest dniem zmarnowanym dla każdej kierowniczki tego pierdolnika zwanego życiem. Kot Grażyna, gustujący w kebabach, energetykach i rozpijaniu roślin doniczkowych, jest prawdziwym głównym bohaterem "Do Jasnej Anielki! Balkony i demony", która to książka nie tylko przyciąga tytułem, ale też cudowną okładką. Fabularnie kuleje nieco (protagonistce gaśnie ekran, jak się coś ma wydarzyć), dialogowo bez Grażyny jest tak sobie, ale jak na pierwszą książkę i tak jest klawo. Przednio się bawiłam, pochłonęłam w papierze niemal w jeden dzień, spluwam na te wszystkie osiedlowe wiedźmy, które nie przejmują się suszą i nadmiernym koszeniem trawników, kibicuję Grażynie w wendecie kosiarkowej. Smarkałam herbatą za każdym razem, kiedy rozpoczynał polemikę z De...

W porównaniu do sierpnia i września, październik i listopad na blogu wypadają słabo. Powodem nie jest moje nastawienie pt. a srał to pies i miej wyjebane , tylko po prostu życie w rozjazdach, które nie sprzyja notowaniu. Na Śląsk mam tak z 5h, do Krk 3h, oprócz pracy jeździłam też ze sobą i mamą po szpitalach, więc wyszło jak zawsze - każdą wolną chwilę przeleżałam z psem w łóżku. Starość nie radość. Ale nie na temat marudzenia czy wymówek chcecie czytać w tym poście, bo notka na blogu MP traktuje głównie o różnych dziełach kultury, które pomagają nam przetrwać codzienność. Czym bylibyśmy, gdyby nie towarzyszące nam książki, filmy, seriale, gry czy muzyka, prawda? Dziś krótko o wielu drobnych i większych przyjemnościach, ważnych dla mnie w ciągu ostatnich miesięcy. I o tym, co nadchodzi, bo tak, to ważne, by mówić o Wiedźminie (przy braku Wichrów i Meekhanu xd). PS. Zapowiadane 3 filmy meekhańskie pojawią się na pewno w tym roku. Na moje nieszczęście zabrałam się jednocześnie do obróbk...

Udawajmy może po prostu, że utknęliśmy z Ekko w lepszym timeline, lepszym świecie:

Ależ mnie sponiewierał ten akt II, tyle emocji dostarcza "Arcane" sezon 2, że aż musiałam przeprocesować te 24h z dala od internetów, a i tak nadal mnie trzyma w ryzach wzruszenia.  Tak jak w poprzednim tygodniu, parę skrinów, zachwytów, teorii związanych z odcinkami 4, 5, 6. A na końcu muzyka, do której wysłuchania zachęcam, gdyż soundtrack naprawdę porusza odbiorcę. Voidowe kolory w pierwszej scenie po napisach. Przez chwilę myślałam, że zobaczymy Kha'zixa w Arcane, a to tylko mechaniczne zabawki Jinx.  W kliencie Ligi jest mini gierka "Jinx fixes everything", zakładam że to będzie scena druga, pierwsza zabierała nas do tego salonu gier z 1 sezonu, a to kryjówka Powder. Jinx odnajdująca spokój po raz pierwszy od dawna, odbudowująca rodzinę (Warwick i pojednanie z Violet), a jednak nadal cierpiąca na odpały i gadająca z Silco.  Przez sekundę myślałam, że to koń Rell, ale on jest tak jakby pusty z przodu, w końcu powstaje z jej zbroi i umiejętności manipulowania...